معاون مسکن وزارت راه: دوره انتظار خرید مسکن شهری حدود ۲۶ تا ۲۷ سال و دوره دسترسی ۸.۵ سال است
حبیب‌الله طاهرخانی، معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی، در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم از برخی اظهارنظرهایی که درباره زمان لازم برای خانه‌دار شدن مردم مطرح می‌شود انتقاد کرد و گفت روشن نیست این افراد محاسبات خود را بر چه مبنایی انجام داده‌اند.
جزئیات خبر
به گفته او، به نظر می‌رسد این افراد درآمد کم‌درآمدترین فرد جامعه را مبنا قرار می‌دهند، آن را با متوسط قیمت مسکن در تهران مقایسه می‌کنند و در نتیجه اعلام می‌کنند که یک نفر برای خانه‌دار شدن به ۱۰۰ سال زمان نیاز دارد.
طاهرخانی توضیح داد که آمار متوسط قیمت مسکن شهری و متوسط درآمد خانوارها در دسترس است و محاسبه این شاخص باید بر پایه همین دو عدد انجام شود؛ روشی که به گفته او در دنیا نیز برای سنجش این شاخص به کار می‌رود. او افزود برخی ظاهراً روش تازه‌ای برای این محاسبه در پیش گرفته‌اند که از مبنای آن اطلاعی ندارد.
معاون وزیر راه و شهرسازی برای روشن‌تر شدن موضوع مثال زد: اگر فرض شود کارگری با حداقل دستمزد بخواهد در محله‌ای مانند آرژانتین تهران خانه بخرد و ساکن شود، طبیعی است که خانه‌دار شدن چنین فردی به حدود ۱۰۰ سال زمان نیاز خواهد داشت.
او با تأکید بر اهمیت مفروضات و استانداردهای محاسبه گفت بسیاری از افراد موضوع را ساده‌سازی می‌کنند و بر اساس برداشت شخصی خود، دوره خانه‌دار شدن مردم را محاسبه و اعلام می‌کنند.
طاهرخانی سپس ارقام رسمی را تشریح کرد: متوسط طول دوره دسترسی به مسکن در مناطق شهری ۸.۵ سال است و طول دوره انتظار حدود سه برابر این عدد برآورد می‌شود؛ بنابراین دوره انتظار برای خرید مسکن شهری رقمی در حدود ۲۶ تا ۲۷ سال است.
او در توضیح تفاوت این دو شاخص گفت طول دوره دسترسی به مسکن یعنی فرد تمام درآمد خود را پس‌انداز کند و آن را صرف خرید خانه کند؛ اما در محاسبه طول دوره انتظار فرض بر این است که فرد تنها یک‌سوم درآمد خود را پس‌انداز می‌کند.
معاون مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی در پایان تأکید کرد که برخی این دو مفهوم را با یکدیگر خلط می‌کنند و به همین دلیل آمارهای متفاوت و ناهمخوانی درباره مدت زمان خانه‌دار شدن مردم ارائه می‌شود.
